Flikkendag

Vandaag was het Flikkendag te Gent. Gisteren goot het pijpestelen. Vandaag scheen de zon en waren de flikken eenieders vriend. Enkele jaren geleden riskeerde je nog een proces of erger indien je het aandurfde "flik" te roepen naar een agent. Nu is het een eretitel geworden en vliegen de kapjes met "Flikken" erop de deur uit aan 3 euro per stuk.

Ik was dat ganse gedoe vergeten maar liep er vanmorgen pal op in de binnenstad. Een eerste aanwijzing was dat de bus omgeleid werd : pas toen "viel mijn euro". Rond elf uur was al behoorlijk veel volk op stap - voornamelijk ouders met jonge kinderen. Hoe het verder verliep weet ik niet : ik heb het hazenpad gekozen : massas en ik gaan niet samen. Verleden jaar hebben 100.000 mensen de festiviteiten bijgewoond.

Van volksvijand naar volksvriend : een mooie, maar niet neutrale evolutie, in gang gestoken door een populair TV programma, dat nu, zoals bijna alle programmas, uitter treure herhaald wordt.

Ik herinner mij dat in mijn jonge jaren het zicht van een "witte pispot" - het oud hoofddeksel van de stadspolitie, in sommige achtergestelde wijken zoals Patershol en Pand al voldoende was om nachtemmers of natte dweilen in aanslag te houden. Maar ook het Patershol en Pand zijn nu opgekalefaterd en toeristische troeven geworden.

Dat ganse gedoe met flikkendag herinnerde mij aan de beruchte dag van 16 november 1949 toen studenten het Gravensteen bezetten uit protest tegen de vervanging van de witte pispotten door blauwe kepis hetgeen het zeer moeilijk maakte om de flikken al op een veilige afstand te zien aankomen. Sommigen zeggen dat ook de verhoogde bierprijs en de verveling een rol speelden.

Ik was bijna negen jaar oud en was erbij op het Veerleplein met mijn moeder en mijn jongere broer : we keken vol bewondering - mijn broer en ik toch - naar die stoute studenten en die gevaarlijke agenten en rijkswachters. Ik weet het niet meer zeker, maar ik denk dat het zware werk ook toen door de rijkswacht werd geleverd - het leek soms wel een beetje alsof de agenten schrik hadden van de studenten. Dat was bij latere studentenbetogingen duidelijk te merken - de politie kon de toestand niet meester, maar toen de bereden rijkswacht chargeerde met blanke sabel stoven de studenten uiteen als een zwerm opgejaagde mussen (tiens, waar zijn al onze mussen gebleven ?).

De studenten hielden het enkele uren uit en bekogelden de beleggers met (bijna) alles wat ze bij de hand hadden (tomaten, eieren enz) maar het feest was over toen de nieuwe brandweerladder aanrukte die reikte tot het donjon. Dat hoogste gebouw van het kasteel hadden de studenten niet kunnen bezetten omdat de deuren gesloten waren ... Ze werden dus van binnen uit weggejaagd, en buiten "goed" opgevangen.

Het opruimen van het Gravensteen ging gepaard met veel geschop en gestamp en de matrakken bewezen uitvoerige diensten. Alle onruststokers werden aangehouden, maar in de loop van de avond vrijgelaten. Onder druk van de bevolking werd geen enkele student vervolgd. Gelukkig maar, want met een strafrechterlijke veroordeling vloog men van de univ en zou ons land een aantal grote lichten, dokters, advocaten en zo meer hebben moeten missen.

Ik meen te weten dat deze glorieuze wapenfeiten nog ieder jaar herdacht worden. Wat ik nog zeker weet is dat mijn vader rijkswachter, toen hij die avond thuis kwam bijzonder ongerust was omdat vrouw, kroost en avondmaal nergens te bespeuren waren !

Een uitvoerige beschrijving van dit "heroïsch gevecht" vindt je op : http://www.gavergild.be/forum/viewtopic.php?p=2069&sid=9e92ef76ec6b7edcea2d02d0839bdf2d.

Mijn moeder had er soms wel een handje van weg om in onmogelijke situaties terecht te komen. Bij de wijding van Mgr Calewaert tot bisschop van Gent - dat moet in 1947 geweest zijn - was ze op aandringen van een vrome buurvrouw, met haar twee zoons (mijn zus was nog niet geboren) naar de kathedraal getrokken. Wat ze niet voorzien had was dat de deuren gesloten (of tenminste bewaakt ?) werden gedurende de dienst en zo zaten we een paar uur vast in de kathedraal, weer tot grote onrust van mijn vader. Die man heeft wat afgezien met ons!

A cry from the heart

I fully support this cry for help for Myanmar - Burma

see

http://zimbobphotos.blogspot.com.

Normally I do not react to idealistic calls

for desperate, hopeless cases like this one,

because there is so preciously little we can do about it.

But this call has touched me

and

those military gangsters have been pampered for far too long by our democratic governments !!

Zo maar

Een ezel stoot zich geen tweede maal aan dezelfde steen

(gezegde)

or :

once bitten, twice shy ?

...

.

en nog : hoogmoed komt voor de val.

Simply ...

... because I think it is beautiful. I heard this verse 1 of psalm 137 in Gregorian chant this morning.

"... super flumina Babylonis illic sedimus et flevimus cum recordaremur Sion".

And for an old guy like me, that just might have another meaning besides the religious one.

You don't understand Latin ? Neither do I : internet will help.

September 25 1949

The first very bleak day in my still very young life, my first great loss.

My beloved grandmother Maria Antonia De Vidts passed away in her house on the Rattenberg (Leopoldstraat) in Okegem in the presence of her husband and their three surviving children. After a life full of toil, misery and sickness, she had a painful agony.

I still hear my mother recounting her mother's last moments - these clearly have been among the most, if not the most painful moments in her life. Up to her own death, fifty one years and a day later, she kept talking with great love of her mother and her father.

My grandmother had been born in the Koestraat in Pamel on January 31 1885 and was the oldest surviving child of Felix De Vidts (Pamel 1853 -1940) and Blondina Muylaert (Denderhoutem 1849 - Pamel 1942). She married Joannes Franciscus Neukermans (Okegem 1886 - 1961), a carpenter with the Belgian railroad, and they had five children, three of whom survived. I have written about this in "Mothers".

In her youth, my grandmother was a maid in various locations (including in Haaltert and in Okegem - it is probable that she met my grandfather that way) and later made leather gloves at home - before the second world war a lot of women in Okegem did that, including my mother, her daughter.

My grandfather and grandmother lived in three places at least (near the railroad station, close to the windmill in the Kattestraat) and finally on the Rattenberg. I only knew the last address, the location of many an enchanting day in my young life.

...

The photo represents my maternal grandparents with their three eldest grandchildren in their garden maybe during the Easter holiday of 1949, half a year before my grandmother's death, but I'm not sure about the date - it may have been earlier ...

September 23 1630

Judocus Taelman passed away in Okegem. His granddaughter Barbara, the daughter of his son Egidius) was the mother of Cornelia Vernaillen, born around 1640.

Cornelia's son Niklaas De Mol (his father may have come from Outer) died in 1691 and was the father of Judocus (Okegem 1669 - 1735). Judocus had a son Joannes (Okegem 1699 - 1777) whose daughter Joanna (Okegem 1773 - 1791) was the mother of Cornelius Van der Speeten (Okegem 1772 - 1806).

Cornelius was the father of Alexandrina Van der Speeten (Okegem 1795 - 1831) whom we have met many times before - see f. i. "September 20 1795".

Oud en arm

Uit de website van Het Laatste Nieuws :

"Het aantal arme gepensioneerden is in vele Europese landen gedaald, maar niet in België.

Waar ons land in 1980 op de tweede beste plaats stond, bengelen we nu achteraan. 1980 kon goed 12 procent van de Belgische gepensioneerden arm genoemd worden. Ons land was daarmee het op een na beste in Europa, na Nederland. In sommige landen was op dat ogenblik 30 procent van de gepensioneerden arm.

Al die landen hebben de afgelopen dertig jaar de situatie van hun gepensioneerden flink verbeterd. De meeste hebben nu minder dan 10 procent armen onder hun bejaarden. Bij ons is de positie van de gepensioneerden nauwelijks verbeterd; daardoor haalt België nu de op twee na slechtste score.

Enkel het Verenigd Koninkrijk en Spanje doen het nog minder goed. Dat blijkt uit cijfers van het Centrum voor Sociaal Beleid van de Universiteit Antwerpen. Die cijfers houden enkel rekening met het inkomen van de gepensioneerden, niet met hun vermogen."

Die laatste zin is natuurlijk veelbetekenend en kan een en ander een klein beetje relativeren, maar toch ... shame on us !

Audi Brussels

According to the "De Morgen" website, the former Volkswagen plant in Brussels - which was almost closed down, but finally was turned into an Audi plant - may possibly be closed down after all.

Porsche, Volkswagen's main shareholder, is systematically raising its stake in the VAG group and is said to aim for the majority. And Porsche's top executive Wendeling Wiedeking (what's in a name) reputedly was opposed to the rescue of the Brussels plant to start with. And we are told that Wiedeking wants German employment to come first. So the future of Audi Brussels may look bleak indeed.

Why am I not surprised by this rumor? Because I have seen similar things happening before. In my - admittedly limited - experience, German managers who do not put German interests first, even in so called multinational groups of German origin, are few and far between.

And let's not forget that the Brussels plant, its efficiency notwithstanding, has always been a hot spot of labor union unrest and agitation.

See also "Graaicultuur ? van de vakbonden ???".

September 20 1795

Alexandrina Van der Speeten was born in Okegem, where she died on December 28 1831.

Her place in my genealogical research has been commented on before - see the most recent post in which she is named on "September 8 1735".

September 19 1749

On that day Petrus Joannes De Vidts was born in Pamel where he died on July 26 1793. He became a meisenier in 1784, the last in the line, and married Catharina Van der Straeten (Ternat ca 1753 - Pamel 1801).

Their son Joannes Franciscus De Vidts (Pamel 1784 - 1839) was the father of Joannes De Vidts (Pamel 1811 - 1881), and the grandfather of my great-grandfather Felix. Felix never knew his grandfather because he was born in 1855, about 16 years after his grandfather passed away.

Joannes Franciscus also was the grandfather of Antonia De Vidts, born in Pamel in 1840. As stated before, Antonia was a sister of Felix and she is a great-great-grandmother of mine on my father's side.

These latest generations have been amply documented before.

Juist !

Ik had het niet beter kunnen zeggen. Rik Pinxten, voorzitter van de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging in De Standaard van vandaag :

"... vandaag wordt er steevast gefocust op alles wat we als Vlamingen zelf doen en ook zouden moeten kunnen doen. Want wat we zelf doen, doen we zogezegd beter. Maar die houding getuigt van pure kneuterigheid. Het is een ongelooflijke kortetermijnvisie die bovendien antihumanistisch is, omdat ze de mensen iets wijsmaakt en niet solidair is. Het idee dat Vlaanderen op zichzelf beter af zou zijn, zoals dat in politieke middens zo wordt opgeblazen, is puur boerenbedrog. Ik heb me eraan geërgerd dat het in de verkiezingscampagne altijd over meer Vlaanderen is gegaan. Dat nationalistische discours werkt nefast."

"We zitten in een tijdperk van fundamentele verschuivingen, voornamelijk in de economische sector. Dat heeft voor ons wel degelijk concrete gevolgen. Het feit dat er zich bijna iedere week in een of andere multinational in Vlaanderen ontslagen voordoen, is daar een bewijs van. Ook de politieke macht verschuift naar een steeds hoger niveau, ik denk maar aan het Europese parlement dat vandaag al over veel dingen in ons dagelijks leven beslist. In die context heeft het toch geen zin dat wij ons maar op onszelf blijven richten ? Ik begrijp niet dat men maar blijft doen alsof er zoiets bestaat als zijn eigen boontjes doppen in deze wereld. We blijven is ons kleine landje, onder onze kerktoren, maar voort woelen in een nationalisme van de jaren stillekes. Dat is toch niet te vatten ? Bovendien vind ik het bijzonder gevaarlijk dat dat onafhankelijkheidsdiscours uitsluitend politiek getint is, en het economisch aspect te zeer uit het oog verliest. De loskoppeling van de politiek en de economische realiteit heeft in het verleden al bewezen dat ze gevaarlijk is, denk maar aan het fascisme. Doordat beide zo van elkaar worden afgescheiden, zit men met een zeer eigen logica. Er is geen rem meer die politieke visies op basis van de realiteit kan bijsturen."

Hoewel ik mijn twijfels heb over de zin betreffende economie en fascisme - was de economie geeen dragende kracht voor het fascisme ? - toch hartelijk dank, meneer Pinxten !

Wie ?

"Maar er lopen ook ettertjes tussen. Carrièremakers ten koste van alles ? Sensatie- en spektakelmakers zonder enige deontologie. Verpesten de spelregels en hanteren leugen en bedrog. Deze narcisten" (sic) "spelen met de democratie."

Over wie heeft ons aller Bertje het ? Misschien sommige mensen uit de cultuursector, of een enkel paar politici ?

Nee, nee, volgens De Standaard, waaruit ik dit citaat haal, heeft hij het over journalisten.

Ethiek

"Geen enkele werkgever zou dit accepteren."

Aldus, volgens mijn krant, de vlaamse minister-president over het gedrag van een hoge ambtenaar. Over de grond van de zaak heb ik mij niet uit te spreken.

Maar ik vind het onrustwekkend dat een vooraanstaand lid van de uitvoerende macht de ethiek van zijn instellingen gaat spiegelen aan die van de privé sector. Want daar valt de laatste tijd - en misschien meer dan ooit - wel een en ander op aan te merken.

Zijn de mogelijke tegenstellingen tussen het algemeen en het privé belang niet een van de meest imperatieve redenen waarom we een regering nodig hebben ?

September 18 1671

Maria Evenepoel, born around 1600, died in Gooik. She was a "meisenier". Her first husband was mayor of Meerbeke. In 1636 she married her third husband Nicolaus Walravens (Pamel ca 1610 - Gooik 1666). They first were farmers ("pachters") of Hof te Kranenbroek in Poelk.

(I may have stated this before, but the term "pachter" was reserved for the more important exploitations - smaller tenants were called "cossaart").

Later - in 1642 - Nicolaus probably built the farm and boarding house ("afspanning") "Drie Egypten" in Gooik. This is now the oldest standing house in the village. Nicolaus was "drossaard" - to be compared to a bayliff - of Gooik.

I descend from two of their children, each time through my father and through my mother, but some of the early links still need checking.


-- Joannes Jacobus Walravens (° Gooik 1667) most probably was a son of their son Nicolaus Walravens (Meerbeke 1638 - Neigem 1692) who married Magdalena De Ro (+ Gooik 1693).

At least one source states that Joannes Jacobus was a son of Nicolaus Walravens and Maria Evenepoel themselves but, given the date of his birth, that is highly improbable. The fact that father and son both were named Nicolaus helps to understand the confusion, but further digging is required to clear up this problem (*).

Joannes Jacobus had a daughter Maria Theresia (Gooik 1700 - 1750), who became a meisenier in 1715. She married Michael Galmaert (Brussels 1690 - Gooik 1786). Their daughter Barbara Galmaert had twelve children of which Maria Josina Covens (Pamel 1759 - 1827) was the youngest. Her daughter Maria Elisabeth Van Lierde (Pamel 1790 - 1838) was the mother of Joannes De Vidts (Pamel 1811 - 1881).

I descend from his son Felix through my mother and from his daughter Antonia through my father (see "Een oude foto en een mysterie opgelost " - by the way I haven't located the photo yet. I know I have it, but that's all ...).



-- Anna Walravens was born in Meerbeke in 1636. Her son Adrianus Huylenbroeck was born in St-Kwintens-Lennik and died in Pamel in 1699. His daughter Catharina lived in Pamel from around 1685 to 1751 and was the mother of Ferdinandus Van der Sleyen (Pamel 1724 - 1810).

Ferdinand's son Michael (Pamel 1758 -1827) was the father of Maria Elisabeth Van der Sleyen (Pamel 1811 - 1860), the spouse of Joannes De Vidts. I descend from her son Felix through my mother and through her daughter Antonia through my father.

(*) In the sixteenth to eighteenth century, in Gooik and surrounding villages, intermarriages between the "pachter" families Evenepoel, Walravens, De Ro, Thienpont ... create a real warren of relations, which is not always easy to disentangle.

September 17 1852

On that day Goossens Anna Maria passed away in Denderhoutem, where she had been born on March 20 1774. With her first husband Paulus Franciscus Vlaeminck (Massemen 1773 - Aalst 1819) she had Coleta Vlaeminck (Denderhoutem 1813 - 1891) who was the mother of my great-grandmother Blondina Muylaert (Denderhoutem 1849 - Pamel 1942).

This line has been reported on a number of times including in "August 25 1648".

Expansion

Red de solidariteit

Een groep academici, vakbonders, kunstenaars en ander "bekend" volk start de petitie "Red de solidariteit" op. Ze willen een tegenstem laten horen, als alternatief voor het "discours van splitsen" dat bij de regeringsonderhandelingen, en in de media, hoogtij viert.

Of zoals het, een beetje zweverig - maar voor een keer mag dat - op de website geschreven wordt : "We zijn Vlaming, Brusselaar of Waal, we zijn Belgen en wereldburgers. We willen niet dat er nieuwe muren worden opgetrokken tussen mensen, tussen regio's en tussen landen. We willen niet dat het solidariteitsbeginsel wordt vervangen door wedijver en egoïsme. Wie wordt er beter van als mensen tegen elkaar worden opgezet?" Al zullen ze wel bedoelen dat de overheersende wedijver en egoïsme vervangen moeten worden door solidariteit ...

Donderdag stelt de groep te Brussel een ‘grote platformtekst’ voor. De website wordt ook pas morgen om 11 uur actief : http://www.reddesolidariteit.be/.

Zeer sterk aanbevolen !!

De euro

Ik zal het niet hebben over de nu al een poosje aanhoudende records van de euro tegenover de dollar.

Het Laatste Nieuws schrijft :

"De uitdijende Europese Unie heeft ook gevolgen voor de euro. Een voorstel van de EU-Commissie om de landkaart op de muntstukjes aan de realiteit en de verruimde Unie aan te passen, werd door de lidstaten 'gecensureerd'. Zo verdween Turkije, dat op het Commissie-ontwerp wel zichtbaar is, van de euro. ... Als ... eurolanden extra munten in omloop moeten brengen, zullen ook zij de 'gecensureerde' Europese landkaart gebruiken. Bij de Commissie geeft men toe dat de lidstaten ingrepen, maar men wil niet gezegd hebben dat het om een politieke censuur gaat. ... Zoals bekend zijn diverse lidstaten tegen het Turkse lidmaatschap gekant. Onder meer de Franse president Nicolas Sarkozy en de Duitse kanselier Angela Merkel vinden dat een 'geprivilegieerd partnerschap' voor Turkije volstaat. "

1. Een stap in de goede richting : Turkije is geen Europees land en hoort niet bij de Gemeenschap ;
2. De lidstaten kunnen dus toch ook nog optreden ? Voor belangrijke zaken steken ze zich toch zo graag weg achter de Commissie en de Gemeenschap !

Centjes

Ons Luiks super - genie en minister van het (ramp) - departement van Financiën Didier Reynders is voorstander van het afschaffen van de muntstukjes van 1 en 2 eurocent. Op de Franstalige zender RTL-TVi zei Reynders dat er op Europees niveau een oplossing moet komen voor het probleem met de muntstukjes, die vaak moeilijk van mekaar te onderscheiden zijn en in veel winkels tot ongemak leiden. (Aangepast uit de website van De Tijd).

Faire et défaire, c'est toujours travailler, n'est-ce pas monsieur le ministre ?

En ... nogmaals verdoken prijsverhogingen ... want wie zal zijn prijzen naar beneden afronden ?

Ons moeder ter ere

Moederke

Er is van u

hiernederwaart,

geschilderd of

geschreven,

mij, moederke,

geen beeltenis,

geen beeld van u

gebleven.

Geen tekening,

geen lichtdrukmaal,

geen beitelwerk

van stene

tenzij dat beeld

in mij, dat gij

gelaten hebt,

allene.

O moge ik, u

onweerdig, nooit

die beeltenis

bederven,

maar eerzaam laat

ze leven in

mij,

eerzaam in

mij sterven.

Guido Gezelle (1891)

...

Dit gedicht is 116 jaar oud en toch blijft het voor mij nog altijd een van de mooiste moedergedichten in onze taal.