Het Britse Masterchef is een behoorlijk onverteerbaar programma, maar ik mag er wel eens naar kijken, al was het alleen maar om de stommiteiten te horen die de "experten" soms uitkramen, en omdat wat vandaag met overtuiging zoet genoemd wordt, morgen misschien met evenveel overtuiging zuur genoemd wordt. Een vaste lijn moet je in het gedrag van die "experten" zeker niet gaan zoeken !
Tot nu toe vond ik het Flaamse afkooksel zowat het slechtste programma ooit, met opgeblazen BV's en pretentieuze chefs, die enorm veel moeite doen om zich een rol aan te meten die hen van geen kanten past.
Maar vandaag zag ik toevallig, al zappend, een stuk van de Australische versie, courtesy of VRT. Het Flaamse afkooksel lijkt ineens een acceptabel programma. Waar hebben wij het verdiend om dit Australisch rotzooi op ons bord, euh scherm te krijgen ?
En de Australiërs kennen er wat van : op een of andere zender loopt (liep ?) ook een programma over de grenscontroles die je moet "trotseren" wanneer je dat land binnen wil. Moest ik ooit al zin gehad hebben om Australië te bezoeken, dan ware dit programma het perfecte tegengift geweest.
Showing posts with label food. Show all posts
Showing posts with label food. Show all posts
Zelfmoord
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/1008/Showbizz/article/detail/1162725/2010/09/28/Opnieuw-zelfmoord-door-deelnemer-realityprogramma.dhtml.
Om dat ultra-vulgaire, onbeschofte scheldkanon - de zogenaamde topchef Gordon Ramsey - in huis te halen moet je mijns inziens al zwaar ziek zijn en lijden onder zelfmoordneigingen ...
Om dat ultra-vulgaire, onbeschofte scheldkanon - de zogenaamde topchef Gordon Ramsey - in huis te halen moet je mijns inziens al zwaar ziek zijn en lijden onder zelfmoordneigingen ...
Labels:
b*y comments,
food,
society
Gaan eten
De laatste tijd schijnt mijn keuze van restaurants nogal te wensen over te laten. Om niet altijd onze goede adressen te bezoeken, durf ik soms wel eens te experimenteren, want echt goede adressen zijn er niet veel, en betaalbare nog minder !
Een week geleden at ik met enkele familieleden in een hotel - restaurant (de woensdag is een moeilijke dag om een open restaurant te vinden). Ik had daar in het verleden al redelijk, maar ook al slecht geeten en was er daarom een tijdlang weggebleven. Ik probeerde het opnieuw omdat ik positieve geluiden gehoord had en omdat het een kindvriendelijke plaats is, en bij mijn voorlaatste bezoek leek alles weer plus minus acceptabel.
Maar verleden week dus. De bediening was, hoewel er weinig klanten waren, zéér traag en moest ik een paar keer vragen wat er aan de hand was. De kindermenus, waarvoor gevraagd werd ze met het voorgerecht op te dienen, stelden blijkbaar een reuzegroot probleem en lieten zeer lang op zich wachten. De bediening keek bijna systematisch de andere kant uit wanneer ik iets wou vragen : misschien speelden ze wel een spelletje.
Mijn hoofdschotel, steak met béarnaise, leek nergens naar. De steak was door- en doorbakken (ik had à point gevraagd) ; de blubberige béarnaise smaakte nergens naar en werd zo over de steak uitgekwakt opgediend. Het bedje van seizoensgroeten was wansmakelijk. Ook mijn gasten waren behoorlijk ontevreden over hun ervaring.
Gisterenavond ging het gezelschap iets na 19 uur naar een bekende plaats met groot terras, en een speelhoekje voor de kinderen. Ook daar bleek onmiddellijk dat er iets misliep. De directie had blijkbaar het goede weer niet voorzien en de bediening was totaal onvoldoende voor het bijna stampvolle terras. Onze tafel was al bezet ; de ober kwam onze bestelling vragen voor we de kaart gezien hadden, en de bestellingen moesten in een strikte orde worden genoteerd : drank voor iedereen, voorgerechten voor iedereen, hoofdgerechten, desserts.
Kelners liepen af en aan met schotels eten en drank en wisten blijkbaar niet waar ze neer te ploffen. Er leek een lichte paniek of een zware desorganisatie te heersen. Aan meerdere tafels zag ik dat sommige personen al klaar waren met eten toen de gerechten van hun tafelgenoten opgediend werden !
We wachtten en wachtten, en behalve onze drankjes verscheen er niets op tafel. Toen de voorgerechten eindelijk verschenen waren de kindermenus (balletjes in tomatensaus met een portie friet - gewoon uit de ketel op een bord te scheppen) nog niet klaar en lieten zeker nog een dik kwartier op zich wachten. En waarom bestaan de meeste garnaalkroketten tegenwoordig - bijna overal en zelfs in betere restaurants - uit een dikke gebakken saus terwijl je de garnalen - een paar stuks - naast de saus en niet in de kroket opgediend krijgt ?
Toen de hoofdschotels aankwam begon het al te schemeren. Mijn paling in 't groen werd als volgt opgediend : eerst de friet en een smakeloos slaatje ; enkele minuten erna een kom met de - veel te gare - papperige paling in een donkergrijze saus. Toen moest ik nog minutenlang op een bord wachten - ik wou juist beginnen eten uit het onderschoteltje van de kom toen het bord toch aankwam.
Bijkomende drank werd op de tafel gedumpt en we konden er zelf voor zorgen dat de gepaste drank bij de gepaste persoon terechtkwam. En ik heb de laatste van mijn stukken paling in het pikkendonker mogen oppeuzelen, soms bijgelicht door de nintendo van mijn achterneefje.
Rijkelijk te laat werden drie kaarsen aangestoken, maar de kelner in kwestie liet ze op de ongebruikte tafel naast de onze staan (en keek ook niet om naar onze lege borden), tot een ober met een hoofd op zijn schouders ze toch bij ons op tafel zette.
Ik stond op het punt het dessert te laten voor wat het was toen het toch nog werd opgediend. Het was hoe dan ook véél te laat toen we bij kaarslicht onze weg van het terras zochten ... .
Een slechte dag ? Zo iets kan gewoon niet !
Toch met alle respect voor de paar obers (m + v) die blijkbaar toch hun best deden om deze katastrofe zo goed mogelijk te beheren en die dan ook nog de ontevredenheid van de klanten mochten incasseren !
Betalen daarentegen ging wel vlot.
Een week geleden at ik met enkele familieleden in een hotel - restaurant (de woensdag is een moeilijke dag om een open restaurant te vinden). Ik had daar in het verleden al redelijk, maar ook al slecht geeten en was er daarom een tijdlang weggebleven. Ik probeerde het opnieuw omdat ik positieve geluiden gehoord had en omdat het een kindvriendelijke plaats is, en bij mijn voorlaatste bezoek leek alles weer plus minus acceptabel.
Maar verleden week dus. De bediening was, hoewel er weinig klanten waren, zéér traag en moest ik een paar keer vragen wat er aan de hand was. De kindermenus, waarvoor gevraagd werd ze met het voorgerecht op te dienen, stelden blijkbaar een reuzegroot probleem en lieten zeer lang op zich wachten. De bediening keek bijna systematisch de andere kant uit wanneer ik iets wou vragen : misschien speelden ze wel een spelletje.
Mijn hoofdschotel, steak met béarnaise, leek nergens naar. De steak was door- en doorbakken (ik had à point gevraagd) ; de blubberige béarnaise smaakte nergens naar en werd zo over de steak uitgekwakt opgediend. Het bedje van seizoensgroeten was wansmakelijk. Ook mijn gasten waren behoorlijk ontevreden over hun ervaring.
Gisterenavond ging het gezelschap iets na 19 uur naar een bekende plaats met groot terras, en een speelhoekje voor de kinderen. Ook daar bleek onmiddellijk dat er iets misliep. De directie had blijkbaar het goede weer niet voorzien en de bediening was totaal onvoldoende voor het bijna stampvolle terras. Onze tafel was al bezet ; de ober kwam onze bestelling vragen voor we de kaart gezien hadden, en de bestellingen moesten in een strikte orde worden genoteerd : drank voor iedereen, voorgerechten voor iedereen, hoofdgerechten, desserts.
Kelners liepen af en aan met schotels eten en drank en wisten blijkbaar niet waar ze neer te ploffen. Er leek een lichte paniek of een zware desorganisatie te heersen. Aan meerdere tafels zag ik dat sommige personen al klaar waren met eten toen de gerechten van hun tafelgenoten opgediend werden !
We wachtten en wachtten, en behalve onze drankjes verscheen er niets op tafel. Toen de voorgerechten eindelijk verschenen waren de kindermenus (balletjes in tomatensaus met een portie friet - gewoon uit de ketel op een bord te scheppen) nog niet klaar en lieten zeker nog een dik kwartier op zich wachten. En waarom bestaan de meeste garnaalkroketten tegenwoordig - bijna overal en zelfs in betere restaurants - uit een dikke gebakken saus terwijl je de garnalen - een paar stuks - naast de saus en niet in de kroket opgediend krijgt ?
Toen de hoofdschotels aankwam begon het al te schemeren. Mijn paling in 't groen werd als volgt opgediend : eerst de friet en een smakeloos slaatje ; enkele minuten erna een kom met de - veel te gare - papperige paling in een donkergrijze saus. Toen moest ik nog minutenlang op een bord wachten - ik wou juist beginnen eten uit het onderschoteltje van de kom toen het bord toch aankwam.
Bijkomende drank werd op de tafel gedumpt en we konden er zelf voor zorgen dat de gepaste drank bij de gepaste persoon terechtkwam. En ik heb de laatste van mijn stukken paling in het pikkendonker mogen oppeuzelen, soms bijgelicht door de nintendo van mijn achterneefje.
Rijkelijk te laat werden drie kaarsen aangestoken, maar de kelner in kwestie liet ze op de ongebruikte tafel naast de onze staan (en keek ook niet om naar onze lege borden), tot een ober met een hoofd op zijn schouders ze toch bij ons op tafel zette.
Ik stond op het punt het dessert te laten voor wat het was toen het toch nog werd opgediend. Het was hoe dan ook véél te laat toen we bij kaarslicht onze weg van het terras zochten ... .
Een slechte dag ? Zo iets kan gewoon niet !
Toch met alle respect voor de paar obers (m + v) die blijkbaar toch hun best deden om deze katastrofe zo goed mogelijk te beheren en die dan ook nog de ontevredenheid van de klanten mochten incasseren !
Betalen daarentegen ging wel vlot.
Labels:
contrarian comments,
food,
society
Mayonaise met friet
"Gevangene slaat slaat" (sic) "cipier bont en blauw".
"Een gedetineerde uit de gevangenis van Hasselt kon het niet verkroppen dat hij, ondanks dat hem dat beloofd was, geen saus op zijn frieten kreeg. Een cipier moest het met enkele rake klappen bekopen. Hij is minstens twee weken arbeidsongeschikt."
Lees : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=GFU2TH49U.
Met alle respect en sympathie voor de cipier, maar is het in ons politiek o zo correct apenland dan toch nog mogelijk dat de fundamentele mensenrechten van een gedetineerde op zo'n grove wijze geschonden worden dat hij geen mayonaise bij de friet krijgt ?
Ik kan er gewoon niet bij !
"Een gedetineerde uit de gevangenis van Hasselt kon het niet verkroppen dat hij, ondanks dat hem dat beloofd was, geen saus op zijn frieten kreeg. Een cipier moest het met enkele rake klappen bekopen. Hij is minstens twee weken arbeidsongeschikt."
Lees : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=GFU2TH49U.
Met alle respect en sympathie voor de cipier, maar is het in ons politiek o zo correct apenland dan toch nog mogelijk dat de fundamentele mensenrechten van een gedetineerde op zo'n grove wijze geschonden worden dat hij geen mayonaise bij de friet krijgt ?
Ik kan er gewoon niet bij !
Labels:
b*y comments,
crime,
criminals,
food,
sarcasm
Masterchef
VTM tracteert ons al enkele dagen op de Vlaamse versie van het pompeuze Britse Masterchef.
Terwijl het Engelse voorbeeld nog enigzins te pruimen is, is wat we tot nu toe gezien hebben van de Vlaamse versie enkel goed om van plaatsvervangende schaamte in de grond te zakken.
Een echte ramp. De twee chefs-presentatoren-juryleden weten zich geen air te geven ; de deelnemers, hoewel naar het schijnt BV's, zijn keukenknoeiers met heel misschien hier en daar een mogelijke uitzondering.
Ik heb geen van de drie afleveringen uitgekeken ; het was te pijnlijk om zien. Dit programma is echt beneden alle peil.
TV is een uiterst boeiend medium. Iedere keer wanneer je denkt : nu kan het echt niet slechter meer, wordt je toch nog onaangenaam verrast.
Terwijl het Engelse voorbeeld nog enigzins te pruimen is, is wat we tot nu toe gezien hebben van de Vlaamse versie enkel goed om van plaatsvervangende schaamte in de grond te zakken.
Een echte ramp. De twee chefs-presentatoren-juryleden weten zich geen air te geven ; de deelnemers, hoewel naar het schijnt BV's, zijn keukenknoeiers met heel misschien hier en daar een mogelijke uitzondering.
Ik heb geen van de drie afleveringen uitgekeken ; het was te pijnlijk om zien. Dit programma is echt beneden alle peil.
TV is een uiterst boeiend medium. Iedere keer wanneer je denkt : nu kan het echt niet slechter meer, wordt je toch nog onaangenaam verrast.
Koken
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/2907/Magazine/article/detail/1083591/2010/03/23/De-Engelsen-kunnen-beter-koken-dan-de-Fransen.dhtml.
Volgens een enquete kunnen de Engelsen beter koken dan de Fransen. De gegeven argumentatie lijkt me flinterdun en onbetrouwbaar. Nog maar eens een van de killers-veralgemeningen. Indien ik de keuze krijg om te gaan eten in een "run-of-the-mill" retsaurant in Engeland of in Frankrijk, dan weet ik nog altijd verdomd goed wat ik zal kiezen.
Eén generatie van zogezegde goede (TV) koks kan de achterstand van een eeuwenoude culinaire woestijn niet opvangen.
Statistieken ...
Volgens een enquete kunnen de Engelsen beter koken dan de Fransen. De gegeven argumentatie lijkt me flinterdun en onbetrouwbaar. Nog maar eens een van de killers-veralgemeningen. Indien ik de keuze krijg om te gaan eten in een "run-of-the-mill" retsaurant in Engeland of in Frankrijk, dan weet ik nog altijd verdomd goed wat ik zal kiezen.
Eén generatie van zogezegde goede (TV) koks kan de achterstand van een eeuwenoude culinaire woestijn niet opvangen.
Statistieken ...
Brood
De prijzen van melk, brood, boter en spaghetti zijn het afgelopen jaar ruim dubbel zo snel gestegen als in onze buurlanden. Dat is volgens het Prijsobservatorium, dat woensdag zijn eerste jaarverslag publiceert, zorgwekkend. De evolutie tast de concurrentiekracht aan.
Lees : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20100310_004.
Typisch : de concurrentiekracht wordt aangetast Over de koopkracht van de bevolking : geen woord.
Lees ook de commentaren op voormeld artikel : er zitten een paar juweeltjes tussen !
Lees : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20100310_004.
Typisch : de concurrentiekracht wordt aangetast Over de koopkracht van de bevolking : geen woord.
Lees ook de commentaren op voormeld artikel : er zitten een paar juweeltjes tussen !
Goede televisie
Ik lees dat een koppel uit het wereldbekende maar door mij tot nu toe totaal genegeerde "Mijn restaurant" gezet is wegens hun voortdurend geruzie.
Soit. Maar wat ik interessant vind is dat Peter Goossens zegt dat hij als juryvoorzitter goede televisie wil maken. Dat hij een goede kok is zal wel niemand betwisten, alleen al gezien de prijzen die hij betaald krijgt, en die ik mij nooit zal kunnen (of willen) permitteren.
Het probleem is dat koks nu tv willen maken en de tv koks wil maken. Een totale vermengeling van belangen met catastrofale gevolgen.
Catastrofale gevolgen ? Er zijn al meer dan voldoende middelmatige tot slechte brasseries, tavernes en restaurants, en die tv-kook-mode maakt er altijd maar bij. Gelukkig verdwijnen de meesten even snel als ze gekomen zijn. Maar iedereen denkt tegenwoordig sterrenprijzen te mogen vragen, en die nefaste invloed verwijnt niet.
Wat voor de meest van die would-be-chefs en prutsers belangrijk is is niet om de klant een goed etentje te bezorgen aan een redelijke prijs, maar om zo snel mogelijk "binnen te zijn".
Hoe lang duurt die kook-tsunami nog op TV ? Het zijn natuurlijk goedkope programmas met een bijna verzekerd kijkerspubliek ... maar eens treedt de vermoeidheid op. En wij houden ons hart vast voor wat er dan zal volgen !
Soit. Maar wat ik interessant vind is dat Peter Goossens zegt dat hij als juryvoorzitter goede televisie wil maken. Dat hij een goede kok is zal wel niemand betwisten, alleen al gezien de prijzen die hij betaald krijgt, en die ik mij nooit zal kunnen (of willen) permitteren.
Het probleem is dat koks nu tv willen maken en de tv koks wil maken. Een totale vermengeling van belangen met catastrofale gevolgen.
Catastrofale gevolgen ? Er zijn al meer dan voldoende middelmatige tot slechte brasseries, tavernes en restaurants, en die tv-kook-mode maakt er altijd maar bij. Gelukkig verdwijnen de meesten even snel als ze gekomen zijn. Maar iedereen denkt tegenwoordig sterrenprijzen te mogen vragen, en die nefaste invloed verwijnt niet.
Wat voor de meest van die would-be-chefs en prutsers belangrijk is is niet om de klant een goed etentje te bezorgen aan een redelijke prijs, maar om zo snel mogelijk "binnen te zijn".
Hoe lang duurt die kook-tsunami nog op TV ? Het zijn natuurlijk goedkope programmas met een bijna verzekerd kijkerspubliek ... maar eens treedt de vermoeidheid op. En wij houden ons hart vast voor wat er dan zal volgen !
Koning ?
"De commerciële herpositionering van Carrefour zal grotendeels draaien rond het voedingsaanbod. Dat zegt Gérard Lavinay, de topman van Carrefour België, in een interview met ‘De Standaard’."
"We zullen de koning van de voedingsdistributie zijn".
Lees : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20100226_129.
Om alle misverstand te vermijden : ik ben een vaste klant van Carrefour, ook voor voedingswaren. Maar om "koning" te worden zullen ze toch ook hun kwalitatief aanbod drastisch moeten herzien !
"We zullen de koning van de voedingsdistributie zijn".
Lees : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20100226_129.
Om alle misverstand te vermijden : ik ben een vaste klant van Carrefour, ook voor voedingswaren. Maar om "koning" te worden zullen ze toch ook hun kwalitatief aanbod drastisch moeten herzien !
Vis
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/5381/Bedreigde-Dieren/article/detail/1065724/2010/02/12/De-vis-die-u-ziet-is-niet-de-vis-die-u-eet.dhtml.
Ik kan niet zeggen dat ik verwonderd ben, niet alleen omdat sommige winkels en restaurants hun klanten wetens en willens bedriegen, maar ook omdat ik er van uitga dat een groot deel van onze beroeps-"koks" de verschillende vissoorten zelfs niet kunnen onderscheiden !
Ik kan niet zeggen dat ik verwonderd ben, niet alleen omdat sommige winkels en restaurants hun klanten wetens en willens bedriegen, maar ook omdat ik er van uitga dat een groot deel van onze beroeps-"koks" de verschillende vissoorten zelfs niet kunnen onderscheiden !
El Bulli
Contrary to earlier news releases, the world famous El Bulli restaurant in Spain is to close permanently. It is reported to have lost 500.000 euro per year.
Read : http://dinersjournal.blogs.nytimes.com/2010/02/12/el-bulli-to-close-permanently/.
This is a good opportunity for me to beg hundreds of restaurateurs in my small country - "cooks" who couldn't even stand in the shadow of El Bulli's boss - to do me and the market a favor and to close permanently too.
Our palates would be extremely grateful ; our purses even more !
Read : http://dinersjournal.blogs.nytimes.com/2010/02/12/el-bulli-to-close-permanently/.
This is a good opportunity for me to beg hundreds of restaurateurs in my small country - "cooks" who couldn't even stand in the shadow of El Bulli's boss - to do me and the market a favor and to close permanently too.
Our palates would be extremely grateful ; our purses even more !
Smakelijk
Pangasius, de "waarheid" over de wondervis uit het vriesvak.
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/5381/Bedreigde-Dieren/article/detail/1065727/2010/02/13/Pangasius-de-waarheid-over-de-wondervis-uit-het-vriesvak.dhtml.
Indien ook maar één tiende van wat dat artikel vermeldt waar is, is het genoeg om van die rotzooi af te blijven. Zelf heb ik (gelukkig) nog nooit wetens en willens pangasius of tilapia gegeten.
Smakelijk !
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/5381/Bedreigde-Dieren/article/detail/1065727/2010/02/13/Pangasius-de-waarheid-over-de-wondervis-uit-het-vriesvak.dhtml.
Indien ook maar één tiende van wat dat artikel vermeldt waar is, is het genoeg om van die rotzooi af te blijven. Zelf heb ik (gelukkig) nog nooit wetens en willens pangasius of tilapia gegeten.
Smakelijk !
Oerdom
Zie (en lees) : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=792LTUUC.
Een van de allerdomste artikels die ik recentelijk gelezen heb, vol vooroordelen en andere bullshit. Sorry, voor een keer kan ik geen ander woord gebruiken.
Alles kan en alles mag in deze wereld, maar obesitas door eigen schuld ? Ho maar ! Afmaken zeker ?
Proficiat Guinevere ! Doe zo voort ! Puur wetenschappelijke info op zijn best ...
Een van de allerdomste artikels die ik recentelijk gelezen heb, vol vooroordelen en andere bullshit. Sorry, voor een keer kan ik geen ander woord gebruiken.
Alles kan en alles mag in deze wereld, maar obesitas door eigen schuld ? Ho maar ! Afmaken zeker ?
Proficiat Guinevere ! Doe zo voort ! Puur wetenschappelijke info op zijn best ...
Olsjt
Of is het Olstj ?
De burgemeester van Aalst is trots dat VTM haar stad uitkiest voor het beruchte "Mijn Restaurant".
Lees : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=472LQE8M&word=burgemeester+Aalst+trots.
Ook de schepen van Cultuur is verheugd over het nieuws. "De dienst Cultuur zal die kans zeker niet laten liggen en we zullen initiatieven nemen die in de smaak vallen bij het brede publiek. Hoe langer de kandidaten in het programma blijven, hoe meer we zullen ondernemen."
Ik lees ook dat de tv-zender wel steun vraagt aan de deelnemende steden.
Ieder zijn zin, maar ik heb het daar zeer moeilijk mee. Ondersteuning van de cultuur ? Op VTM ? De meeste TV zenders - en spijtig genoeg niet alleen de commerciële - kennen niet eens meer de betekenis van dat woord. En ik vind het hard om verteren dat de belastingbetaler eens te meer mag opdraaien voor de kosten. Niet zelfbedruipende programma's op commerciële zenders zouden mijns inziens gewoon van het scherm moeten verdwijnen.
Dat er tegelijkertijd een enorm pak "horse manure" een tijdvullende ballast van het scherm zou verdwijnen zou ook goed zijn voor de ecologische voetafdruk van die organisaties.
De burgemeester van Aalst is trots dat VTM haar stad uitkiest voor het beruchte "Mijn Restaurant".
Lees : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=472LQE8M&word=burgemeester+Aalst+trots.
Ook de schepen van Cultuur is verheugd over het nieuws. "De dienst Cultuur zal die kans zeker niet laten liggen en we zullen initiatieven nemen die in de smaak vallen bij het brede publiek. Hoe langer de kandidaten in het programma blijven, hoe meer we zullen ondernemen."
Ik lees ook dat de tv-zender wel steun vraagt aan de deelnemende steden.
Ieder zijn zin, maar ik heb het daar zeer moeilijk mee. Ondersteuning van de cultuur ? Op VTM ? De meeste TV zenders - en spijtig genoeg niet alleen de commerciële - kennen niet eens meer de betekenis van dat woord. En ik vind het hard om verteren dat de belastingbetaler eens te meer mag opdraaien voor de kosten. Niet zelfbedruipende programma's op commerciële zenders zouden mijns inziens gewoon van het scherm moeten verdwijnen.
Dat er tegelijkertijd een enorm pak "horse manure" een tijdvullende ballast van het scherm zou verdwijnen zou ook goed zijn voor de ecologische voetafdruk van die organisaties.
Gaan eten
Dit weekend ben ik - zeer uitzonderlijk - twee keer op restaurant geweest : slecht voor de porte monnaie en nog slechter voor de lijn.
Na lang gezanik viel de keuze zaterdagavond op een zéér bekend, idylisch gelegen eethuis ergens langs de Leie. Ik was er nog maar een of twee keer geweest en had er niet echt uitzonderlijk lekker gegeten.
In een nogal donkere zaal met weinig karakter mochten we minuten lang wachten tot de ober, die aan de enig bezette tafel drinks aan het noteren was, tijd vond om ons naar onze tafel te begeleiden. Onze reservatie was niet genoteerd (vergeten zei hij).
Na enig wachten - later zag ik dat het meeste personeel pas om 1900 uur begint - kregen we toch een kaart. Mijn eerste indruk van de keuzemogelijkheden en van de prijzen was positief.
De onvermijdelijke hapjes vooraf leken nergens naar en smaakten naar nog minder. Er werd geen uitleg bij gegeven en we konden met de beste wil van de wereld niet uitmaken wat ze waren, behalve veel te vettig.
Als eeuwige provocateur bestelde ik garnaalkroketten als voorgerecht. Zoals iedereen weet zijn die behoorlijk moeilijk te bereiden. Ik kreeg twee, zeer melige kroketten waarin ik geen garnaal bespeurd heb : die waren er wel rondgestrooid. Dat schijnt stilaan een gewoonte te worden ... Een tafelgenoot nam geen voorgerecht, de andere was tevreden met de onvermijdelijke scampis.
Mijn hoofdgerecht ging totaal de mist in : mijn lamskroontje had ik uitdrukkelijk rosé gevraagd ; ik kreeg een bloederige massa - ik vraag me zelfs af of die de oven gezien had. Slecht van smaak was het vlees niet, maar het was onaangenaam eten met kapotgekookte groenten en steenharde kroketten. De tweede persoon die dezelfde keuze gemaakt had was minder streng, en de ossenhaas van de derde leek in orde, zoals het kindermenu. De tafelwijn, een merlot, was best drinkbaar.
En rond 20 uur zat de zaal vol.
Ik heb wel tot zondagmorgen last gehad van mijn maag, waarschijnlijk omdat ik dat totaal onderbakken lamsvlees te snel binnengeschrokt heb. Ik heb nochtans niets gezegd : ik heb geleerd dat het is beter te "lijden" en niet terug te keren dan de zaal op stelten te zetten en een schotel te weigeren.
Zondagmiddag ging ik met een ander gezelschap eten in een bijna even bekend restaurant, dat, hoewel in een parkachtige omgeving, toch iets minder idylisch gelegen is, wegens te kort bij de ring. Maar binnen is dat geen probleem ; in de zomer op het terras wel.
Om te beginnen is de klasse van het gebouw en de ontvangst al een heel stuk hoger. We zaten in een aangename veranda met zicht op de tuin en de hapjes waren overheerlijk. We namen een keuzemenu van 35 euro en namen er aangepaste wijnen bij. De voorgerechten, inclusief een duo van zalmbereidingen, was fris en superb : het is lang geleden dat ik zulke lekkere zalmbereiding gegeten heb. De soep was verfijnd en perfect op smaak, en de hoofdschotels, onder andere kalkoengebraad en everzwijn waren subliem. De twee kinderen kregen piepkuiken met lekkere frietjes.
Nota : wel een probleem in de meeste restaurants. Zelfs wanneer kinderen welkom zijn blijft de keuze beperkt tot twee drie - meestal dezelfde - mogelijkheden. Maar het helpt wel wanneer de bereiding met zorg gebeurt en niet rechtstreeks uit een of ander potje geschept wordt.
De volwassenen namen kaas als nagerecht. De keuze was uitgebreid en lekker, en het supplement hebben we graag betaald.
Met een persoon meer, en met dessert voor iedereen, kwam de prijs per persoon toch stukken lager uit dan in de veredelde frituur van zaterdag. Beiden zijn oude bekende adressen in het Gentse. Maar het eerste eethuis teert duidelijk op zijn naam ; het tweede restaurant levert nog altijd een zéér behoorlijke prijs - kwaliteitsverhouding ! De eigenaar staat in de keuken en steekt hart en ziel - en zijn jarenlange ervaring en kunde - in zijn schotels.
Ik heb dit tweede restaurant nu al meerdere keren bezocht en ben er nog nooit onvoldaan of ontevreden buiten gegaan. Daar zullen ze mij nog meer zien ; in het eerste niet, behalve (heel) misschien eens voor een ijsje op het terras in volle zomer ...
Na lang gezanik viel de keuze zaterdagavond op een zéér bekend, idylisch gelegen eethuis ergens langs de Leie. Ik was er nog maar een of twee keer geweest en had er niet echt uitzonderlijk lekker gegeten.
In een nogal donkere zaal met weinig karakter mochten we minuten lang wachten tot de ober, die aan de enig bezette tafel drinks aan het noteren was, tijd vond om ons naar onze tafel te begeleiden. Onze reservatie was niet genoteerd (vergeten zei hij).
Na enig wachten - later zag ik dat het meeste personeel pas om 1900 uur begint - kregen we toch een kaart. Mijn eerste indruk van de keuzemogelijkheden en van de prijzen was positief.
De onvermijdelijke hapjes vooraf leken nergens naar en smaakten naar nog minder. Er werd geen uitleg bij gegeven en we konden met de beste wil van de wereld niet uitmaken wat ze waren, behalve veel te vettig.
Als eeuwige provocateur bestelde ik garnaalkroketten als voorgerecht. Zoals iedereen weet zijn die behoorlijk moeilijk te bereiden. Ik kreeg twee, zeer melige kroketten waarin ik geen garnaal bespeurd heb : die waren er wel rondgestrooid. Dat schijnt stilaan een gewoonte te worden ... Een tafelgenoot nam geen voorgerecht, de andere was tevreden met de onvermijdelijke scampis.
Mijn hoofdgerecht ging totaal de mist in : mijn lamskroontje had ik uitdrukkelijk rosé gevraagd ; ik kreeg een bloederige massa - ik vraag me zelfs af of die de oven gezien had. Slecht van smaak was het vlees niet, maar het was onaangenaam eten met kapotgekookte groenten en steenharde kroketten. De tweede persoon die dezelfde keuze gemaakt had was minder streng, en de ossenhaas van de derde leek in orde, zoals het kindermenu. De tafelwijn, een merlot, was best drinkbaar.
En rond 20 uur zat de zaal vol.
Ik heb wel tot zondagmorgen last gehad van mijn maag, waarschijnlijk omdat ik dat totaal onderbakken lamsvlees te snel binnengeschrokt heb. Ik heb nochtans niets gezegd : ik heb geleerd dat het is beter te "lijden" en niet terug te keren dan de zaal op stelten te zetten en een schotel te weigeren.
Zondagmiddag ging ik met een ander gezelschap eten in een bijna even bekend restaurant, dat, hoewel in een parkachtige omgeving, toch iets minder idylisch gelegen is, wegens te kort bij de ring. Maar binnen is dat geen probleem ; in de zomer op het terras wel.
Om te beginnen is de klasse van het gebouw en de ontvangst al een heel stuk hoger. We zaten in een aangename veranda met zicht op de tuin en de hapjes waren overheerlijk. We namen een keuzemenu van 35 euro en namen er aangepaste wijnen bij. De voorgerechten, inclusief een duo van zalmbereidingen, was fris en superb : het is lang geleden dat ik zulke lekkere zalmbereiding gegeten heb. De soep was verfijnd en perfect op smaak, en de hoofdschotels, onder andere kalkoengebraad en everzwijn waren subliem. De twee kinderen kregen piepkuiken met lekkere frietjes.
Nota : wel een probleem in de meeste restaurants. Zelfs wanneer kinderen welkom zijn blijft de keuze beperkt tot twee drie - meestal dezelfde - mogelijkheden. Maar het helpt wel wanneer de bereiding met zorg gebeurt en niet rechtstreeks uit een of ander potje geschept wordt.
De volwassenen namen kaas als nagerecht. De keuze was uitgebreid en lekker, en het supplement hebben we graag betaald.
Met een persoon meer, en met dessert voor iedereen, kwam de prijs per persoon toch stukken lager uit dan in de veredelde frituur van zaterdag. Beiden zijn oude bekende adressen in het Gentse. Maar het eerste eethuis teert duidelijk op zijn naam ; het tweede restaurant levert nog altijd een zéér behoorlijke prijs - kwaliteitsverhouding ! De eigenaar staat in de keuken en steekt hart en ziel - en zijn jarenlange ervaring en kunde - in zijn schotels.
Ik heb dit tweede restaurant nu al meerdere keren bezocht en ben er nog nooit onvoldaan of ontevreden buiten gegaan. Daar zullen ze mij nog meer zien ; in het eerste niet, behalve (heel) misschien eens voor een ijsje op het terras in volle zomer ...
Worsten en aanverwanten
Test Aankoop weet "Worsten hebben bedrieglijke inhoud".
De kwaliteit van de worsten die Belgen op hun bord krijgen, laat te wensen over. Uit een van de eerste voedingstests die Test-Aankoop dit jaar publiceert, blijkt namelijk dat twee derde van de 33 worsten die de consumentenorganisatie analyseerde, een zeer slechte beoordeling krijgt.
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1058724/2010/01/25/Worsten-hebben-bedrieglijke-inhoud.dhtml.
Neen, ik ben niet verrast. Alleen was het me nog nooit zo klaar opgevallen welke diepe verwantschap er bestaat tussen worsten en politici.
De kwaliteit van de worsten die Belgen op hun bord krijgen, laat te wensen over. Uit een van de eerste voedingstests die Test-Aankoop dit jaar publiceert, blijkt namelijk dat twee derde van de 33 worsten die de consumentenorganisatie analyseerde, een zeer slechte beoordeling krijgt.
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1058724/2010/01/25/Worsten-hebben-bedrieglijke-inhoud.dhtml.
Neen, ik ben niet verrast. Alleen was het me nog nooit zo klaar opgevallen welke diepe verwantschap er bestaat tussen worsten en politici.
Frituren
Mijn krant weet dat de friet niet langer ontsnapt aan de crisis. October was de slechtste maand in jaren voor frituren.
Voor een interessante analyse zie : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=332IU581.
Typisch : tot en met september was 2009 een schitterend jaar ; daar horen we niets over. October valt tegen en onmiddellijk luiden de alarmklokken ! Maar de "Week van de friet" komt er aan ! Er is nog hoop !
Overigens (even terug naar October) indien de friturist die ik deze week al een paar keer aan het werk zag op TV een type voorbeeld is van zijn collega's frituristen, dan kan ik deze evolutie alleen maar toejuichen.
Voor een interessante analyse zie : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=332IU581.
Typisch : tot en met september was 2009 een schitterend jaar ; daar horen we niets over. October valt tegen en onmiddellijk luiden de alarmklokken ! Maar de "Week van de friet" komt er aan ! Er is nog hoop !
Overigens (even terug naar October) indien de friturist die ik deze week al een paar keer aan het werk zag op TV een type voorbeeld is van zijn collega's frituristen, dan kan ik deze evolutie alleen maar toejuichen.
Labels:
b*y comments,
food
Hof van Cleve
Win elke dag een "etentje "voor twee in het Hof van Cleve.
Lees : ttp://www.demorgen.be/dm/nl/3464/wedstrijd/integration/prm/frameset/hofvancleve/hofvancleve.dhtml.
Haast jullie, spoed jullie !! Wat een uitzonderlijke kans !
En van mij hoeven jullie geen concurrentie te vrezen. Nee, dank jullie. Zelfs niet indien ik er nog bij betaald word !
Lees : ttp://www.demorgen.be/dm/nl/3464/wedstrijd/integration/prm/frameset/hofvancleve/hofvancleve.dhtml.
Haast jullie, spoed jullie !! Wat een uitzonderlijke kans !
En van mij hoeven jullie geen concurrentie te vrezen. Nee, dank jullie. Zelfs niet indien ik er nog bij betaald word !
Le Michelin et ses étoiles
Er lopen weer een pak ontgoochelde koks (= chefs) rond in dit land. Ze kregen geen ster of verloren er een.
Onmiddellijk lees je dan een commentaar, genre "Michelinsterren maken niet rijk". Natuurlijk maken die sterren niet rijk , zeker hen niet die er geen (meer) kregen, en voor wie de druiven nog maar eens te zuur waren
Michelin is een groots opgezet en enorm succesvol circus. Jaren terug liep ik er graag in mee en pikte nu en dan een sterrenrestaurant (een of twee sterren, nooit drie) uit wanneer de gelegenheid zich voordeed. En neen, kwade tongen, niet alleen indien het bedrijf betaalde !!
Nu mijd ik alle sterrenrestaurants, en alle restaurants die vermeldingen krijgen in de stilaan ontelbare gidsen.
Ik ben oud en wijs genoeg geworden om te weten dat de enige bijna mathematische zekerheid die je hebt wanneer je in dergelijke gelegenheden gaat eten een sterk overtrokken en nu en dan zelfs astronomische rekening is, waar je sterren gaat van zien.
En zijn je gasten dan onder de indruk ? Denken zij "Whaauw dat kan en wil hij betalen ?" of is het eerder van : "De onnozelaar, zo'n verschrikkelijk dure cinema ?"
Onmiddellijk lees je dan een commentaar, genre "Michelinsterren maken niet rijk". Natuurlijk maken die sterren niet rijk , zeker hen niet die er geen (meer) kregen, en voor wie de druiven nog maar eens te zuur waren
Michelin is een groots opgezet en enorm succesvol circus. Jaren terug liep ik er graag in mee en pikte nu en dan een sterrenrestaurant (een of twee sterren, nooit drie) uit wanneer de gelegenheid zich voordeed. En neen, kwade tongen, niet alleen indien het bedrijf betaalde !!
Nu mijd ik alle sterrenrestaurants, en alle restaurants die vermeldingen krijgen in de stilaan ontelbare gidsen.
Ik ben oud en wijs genoeg geworden om te weten dat de enige bijna mathematische zekerheid die je hebt wanneer je in dergelijke gelegenheden gaat eten een sterk overtrokken en nu en dan zelfs astronomische rekening is, waar je sterren gaat van zien.
En zijn je gasten dan onder de indruk ? Denken zij "Whaauw dat kan en wil hij betalen ?" of is het eerder van : "De onnozelaar, zo'n verschrikkelijk dure cinema ?"
Koks
Elke kok schrijft een boek. Dus ook Jeroen Meus, bekend van Hitler's forel. 'De lezer komt zaken te weten die de uitzending niet haalden', zegt hij.
Lees : http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=9V2H4QH1.
Van schrijvende koks - ik schreef bijna van kokende chefs - verlos ons Heer.
Wij lijden onder een epidemische hyperinflatie van chefs, kook- en restaurantprogrammas op TV, kookboeken en restaurantgidsen.
Onze maag is onze god, en de chefs zijn hogepriesters.
En is het nog niet tot het brein van voormelde chef doorgedrongen dat indien zelfs reality programmas een weetje niet uitzenden, dat weetje wel totaal en bijzonder oninteressant moet zijn ?
Van schrijvende chefs, bewaar ons Heer !
Lees : http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=9V2H4QH1.
Van schrijvende koks - ik schreef bijna van kokende chefs - verlos ons Heer.
Wij lijden onder een epidemische hyperinflatie van chefs, kook- en restaurantprogrammas op TV, kookboeken en restaurantgidsen.
Onze maag is onze god, en de chefs zijn hogepriesters.
En is het nog niet tot het brein van voormelde chef doorgedrongen dat indien zelfs reality programmas een weetje niet uitzenden, dat weetje wel totaal en bijzonder oninteressant moet zijn ?
Van schrijvende chefs, bewaar ons Heer !
Subscribe to:
Posts (Atom)