Selfkicker

Uit de krant : "Op woensdag 27 mei organiseert De Standaard samen met de literaire organisatie Het Beschrijf een lezersontmoeting met Herman Brusselmans in de Brusselse boekhandel Passa Porta. Als voorbereiding vroegen we de schrijver wat hij graag van U wil weten. Dit is zijn vraag:

'Vindt u Mijn haar is lang een geestig boek? Kan een boek literaire waarde hebben als het op het eerste gezicht louter amuseert, of moeten er achter dat amusement diepere waarden zitten?' ".

Geachte heer, graag antwoord ik bij deze op uw vraag. Ik vind uw haar véél te lang. Voor de rest heb ik nog nooit een letter van uw geachte schrijvelarij met of zonder diepere waarden gelezen, en ik ben ook niet van plan dat ooit te doen. Ik heb wel wat beters te doen, al was het maar onnozele postjes op mijn blog te pennen.

Allerheiligen

De herfst blaast op den horen,
en 't wierookt in het hout;
de vruchten gloren.
De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over 't woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozehout,
en sierlijk weer verdwijnen...
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d' Eeuwigheid!
Heb dank dat Gij mijn weemoed wijdt
en zegen ook zijn vruchten.
Een ganzendriehoek in de luchten;
nu komt de wintertijd.
Ik hoor U door mijn hart en door de rieten zuchten.
Ik ben bereid.

Uit : Adagio, door Felix Timmermans.

Geen enkel gedicht is mij liever. Geen enkele dichtbundel is mij liever.

Allez, allez ...

Uit De Standaard der Letteren :

-- "De grande dame van de Vlaamse literatuur is niet meer. 97 werd Angèle Manteau, en haar intellectuele erfenis bevat, met de ontdekking van talent als Louis Paul Boon en Hugo Claus, materiaal voor de eeuwigheid."

Allez, allez, een beetje ernst : de eeuwigheid duurt wel erg lang. En voor onze separatisten : Madame Angèle, een dame van stand, was een Walin pur sang. Wat hadden jullie zonder haar gedaan ?

-- "Een geile Reinaart de vos". Gaat dat gezabber over de "fenomenale feminateek" van Boontje nog ophouden ? Hoe "nobel" en/of geil de bedoeling van de cultuurpessimist Boon ook geweest zijn, voor mijn part is het nu wel genoeg geweest.

February 14 1975

On February 14 1975 Pelham Grenville Wodehouse passed away at the venerable age of almost 94 years.

The creator of Jeeves, Bertie Wooster, Blandings Castle and other comic marvels, a very prolific writer, died in the USA. I possess almost 100 of his books.

See : http://www.pgwodehousesociety.org.uk/ and http://en.wikipedia.org/wiki/P._G._Wodehouse.

No single author gave me more joy and pleasure than Plum. He may not have been the smartest of men (cfr his wartime bêtises which cost him very dearly) but he was a brilliant author, "the performing flea" of English litterature.

Willem Elsschot

Mijn "all time" favoriete schrijver.

Tertio (nr 416 van 30 januari 2008) heeft er een paar artikels aan hem gewijd. De redacteur schrijft terecht : "... Elsschot (1882-1960) heeft eigenlijk geen herdenkingen nodig om aan de vergetelheid te ontsnappen. Zijn taal blijft springlevend en zijn personages blijven tijdgenoten, en dat niet alleen in ons taalgebied."

Elsschot is enige auteur die ik - geboeid - kan lezen en herlezen.

Hij was een teken van tegenspraak in het ultra Roomse Vlaanderen. Maar niet alleen daar : "Niet alle vrijzinnige auteurs waren en zijn overigens bewonderaars. Toussaint van Boelaere vond dat Elsschot niet kon schrijven en Jan Walravens, het boegbeeld van het modernisme in Vlaanderen, noemde hem ooit 'zo expressieloos als een gewassen ruit.' Zover ging Hugo Claus niet, maar hij vond hem toch nooit een echt groot auteur."

Sic transit ... Toussaint van Boelare ? Jan Walravens ?? Wie kent die nog ? En wat Hugo Claus in de mond gelegd wordt, dat zal wel meer zeggen over Claus dan over Elsschot zeker ?

Zelf heb ik nooit een boek van Claus uitgelezen. Dat zal ook wel meer over mij zeggen dan over Claus, maar alla, jullie begrijpen wel wat ik bedoel.

Dag van de poëzie

Naar verluidt was het gisteren de dag van de poëzie. Moderne poëzie is mij even vreemd als Chinees. Ik begrijp er geen jota van, maar ik geeft grif toe dat het alleen aan mij ligt. Soms heb ik de indruk : hoe onbegrijpelijker hoe beter. Want pas hermetische poëzie heeft diepgang.

Een het is "de bon ton" om oudere waarden gewoon van tafel te vegen. Daarom, puur uit provocatie :

Herfstlied

De doffe appelen bonzen op het dak
en heel de diepe herfstnacht hoor ik ruisen.
De honden bassen rond de kille huizen.
Het water dat niet stroomt is dik en brak.

Vergeefs zeilt deze maan zo blauw en snel
achter de slanke huiverende bomen
en vruchteloos verwart zich in de dromen
het hart dat hunkert naar het herfstlijk spel.

De wind dringt aan de ramen, maar de zin
van deze boodschap is ons vreemd geworden.
Wij liggen in de rust, de wankelmoed, de orde:
een deken dekt de lafheid tot de kin.

Van een priester-dichter bij wie ik destijds nog examen gedaan heb : Antoon Van Wilderode (1918 - 1998), tien jaar dood en al vergeten.
Maar wat hij schreef begreep ik meestal wel!