"Het spoorverkeer ondervindt rond 7.30 uur weinig hinder van de aangekondigde langzaamaanacties. Enkel in de Brusselse stations is er een opvallend groot aantal treinen dat met vertraging vertrekt. In de provinciehoofdsteden zijn er amper vertragingen."
Lees : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=B36753564100315.
Houden ze ons daar echt voor onnozelaars ? Treinen die te laat uit Brussel vertrekken komen ook te laat aan op hun bestemming, en het ongemak deint uit. De vorige mededeling is dus zeer waarschijnlijk irrelevant.
Showing posts with label professional life. Show all posts
Showing posts with label professional life. Show all posts
Manager
Uit de gloednieuwe DeWereldMorgen.be :
http://dewereldmorgen.be/artikels/2010/02/21/managen-geen-beroep-en-valt-vooral-niet-op-de-business-school-te-leren.
Een paar uitreiksels :
"Al enkele decennia gaan vele media er steeds meer toe over om managers en zogenaamde managementgoeroes (ook nu nog altijd vooral mannen) op het schild te hijsen. Die praktijk loopt opvallend gelijk met hoe in oude tijden hoofdmannen of aanvoerders werden aangewezen. Maar er valt te vrezen dat het vandaag veel irrationeler gebeurt en met veel minder valabele argumenten."
En vooral een citaat van Russell Lincoln Ackoff over business schools :
"... hun studenten verwerven een woordenschat waarmee ze in staat zijn met autoriteit te spreken over zaken die ze niet begrijpen; ze verkrijgen een aantal werkprincipes waarmee ze alle informatie die hen stoort aan de kant kunnen schuiven; en ze ontvangen een toegangsticket tot een job waar ze eindelijk iets kunnen gaan leren over management."
Eigenlijk past dat citaat ook wonderwel op consultants, de gezegende en overbetaalde onderpriesters van de managers.
Been there, seen that, done that !
http://dewereldmorgen.be/artikels/2010/02/21/managen-geen-beroep-en-valt-vooral-niet-op-de-business-school-te-leren.
Een paar uitreiksels :
"Al enkele decennia gaan vele media er steeds meer toe over om managers en zogenaamde managementgoeroes (ook nu nog altijd vooral mannen) op het schild te hijsen. Die praktijk loopt opvallend gelijk met hoe in oude tijden hoofdmannen of aanvoerders werden aangewezen. Maar er valt te vrezen dat het vandaag veel irrationeler gebeurt en met veel minder valabele argumenten."
En vooral een citaat van Russell Lincoln Ackoff over business schools :
"... hun studenten verwerven een woordenschat waarmee ze in staat zijn met autoriteit te spreken over zaken die ze niet begrijpen; ze verkrijgen een aantal werkprincipes waarmee ze alle informatie die hen stoort aan de kant kunnen schuiven; en ze ontvangen een toegangsticket tot een job waar ze eindelijk iets kunnen gaan leren over management."
Eigenlijk past dat citaat ook wonderwel op consultants, de gezegende en overbetaalde onderpriesters van de managers.
Been there, seen that, done that !
Geluk op het werk
Ten minste volgens Jobat : "Geluk op het werk = geluk in de liefde". Wie er een succesvolle carrière op nahoudt, scoort ook op liefdesvlak hoog. Helaas is ook het tegendeel waar.
Lees (liever niet) : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=JOBAT_2197.
Zo heb je natuurlijk altijd gelijk. Van pure bladvulling gesproken !
Bij het artikel behoort ook een behoorlijk stompzinnige test.
Lees (liever niet) : http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=JOBAT_2197.
Zo heb je natuurlijk altijd gelijk. Van pure bladvulling gesproken !
Bij het artikel behoort ook een behoorlijk stompzinnige test.
New year reception
A couple of days ago I received an invitation to the new year reception of my former employer of - believe it or not - thirty seven years.
Fat chance they will see me there.
Even when I was professionally active still, I saved a free day from the previous year which I then used on the day of the reception. I hate these occasions in all circumstances, but most of all in a professional context. There you can be certain that the wishes are insincere at best, totally false at worst - "let him drop dead the bastard", "I hope he misses that promotion" or something to that effect. Nice words in front, a hidden knife at the back. Theatre at its very worst.
And the invitation is getting more and more insincere too : clearly, they continue doing it because they do not know how to stop it. They send the invitation at the last possible moment so that the lowest number of retired people can free themselves to attend ; they no longer invite us to lunch with the active personnel (and after ten years, how many of those do we still know ?), and we do not even rate a bite with the retirees.
We just rate the boring "academic" shindig plus a drink, maybe two. For a sleep inducing speech and a drink we are expected to drive halfway through the country in snow, ice, rain or cold.
We no longer exist for the company for 364 days and 22 hours a year. And that is absolutely fine with me. Bygones are bygones. Why make an exception for the remaining couple of hours ?
Peace to all of them, but let it end there.
Fat chance they will see me there.
Even when I was professionally active still, I saved a free day from the previous year which I then used on the day of the reception. I hate these occasions in all circumstances, but most of all in a professional context. There you can be certain that the wishes are insincere at best, totally false at worst - "let him drop dead the bastard", "I hope he misses that promotion" or something to that effect. Nice words in front, a hidden knife at the back. Theatre at its very worst.
And the invitation is getting more and more insincere too : clearly, they continue doing it because they do not know how to stop it. They send the invitation at the last possible moment so that the lowest number of retired people can free themselves to attend ; they no longer invite us to lunch with the active personnel (and after ten years, how many of those do we still know ?), and we do not even rate a bite with the retirees.
We just rate the boring "academic" shindig plus a drink, maybe two. For a sleep inducing speech and a drink we are expected to drive halfway through the country in snow, ice, rain or cold.
We no longer exist for the company for 364 days and 22 hours a year. And that is absolutely fine with me. Bygones are bygones. Why make an exception for the remaining couple of hours ?
Peace to all of them, but let it end there.
Taxi!
Op Gentblogt.be vond ik een pareltje over een taxichauffeur : zie http://www.gentblogt.be/2009/12/29/taxi.
De gedienstige man werkt dus nog altijd. Ik ken hem behoorlijk goed want hij heeft me dikwijls naar Zaventem gevoerd en daar afgehaald.
En blijkbaar vertelt hij nog altijd dezelfde, al dan niet licht gepeperde verhalen : dat hangt er van af hoe hij zijn klanten inschat. Want mensenkennis heeft hij. En hoewel hij steeds dezelfde verhalen vertelt wordt hij geen ogenblik vervelend.
Zonder meer een uitstekend vakman. Misschien heeft hij zelfs het artikeltje in Gentblogt geïnspireerd ! De dame heeft zijn nummer bewaard en houdt het ter beschikking van geïnteresseerde Gentenaars. Nee, dank je, ik heb het ook : al jaaren !
De gedienstige man werkt dus nog altijd. Ik ken hem behoorlijk goed want hij heeft me dikwijls naar Zaventem gevoerd en daar afgehaald.
En blijkbaar vertelt hij nog altijd dezelfde, al dan niet licht gepeperde verhalen : dat hangt er van af hoe hij zijn klanten inschat. Want mensenkennis heeft hij. En hoewel hij steeds dezelfde verhalen vertelt wordt hij geen ogenblik vervelend.
Zonder meer een uitstekend vakman. Misschien heeft hij zelfs het artikeltje in Gentblogt geïnspireerd ! De dame heeft zijn nummer bewaard en houdt het ter beschikking van geïnteresseerde Gentenaars. Nee, dank je, ik heb het ook : al jaaren !
Discriminatie
Een interessant artikel in De Morgen over discriminatie in de arbeidsmarkt naar aanleiding van een campagne van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding.
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/986222/2009/09/02/Uitpakken-met-mooie-jonge-allochtonen.dhtml.
Een uitreiksel :
"Niet alleen allochtonen hebben te maken met deze vorm van discriminatie. Ook ouderen, arbeidsgehandicapten, holebi's en in sommige gevallen vrouwen hebben hiermee af te rekenen. Wie alle doelgroepen optelt, zal tot de vaststelling komen dat slechts een minderheid op de arbeidsmarkt niet wordt gediscrimineerd. Dan vergeten we nog degenen die wel degelijk gediscrimineerd worden maar helemaal geen drukkingsgroep achter zich hebben om het op de politieke agenda te zetten. We hebben het over personen die er fysisch onaantrekkelijk uitzien, heel dik zijn of heel klein. Ze doen het eveneens minder goed op de arbeidsmarkt en gedeeltelijk heeft dit te maken met discriminatie. Een mooi Belgisch meisje zal sneller uitgenodigd worden voor een eerste sollicitatiegesprek dan een lelijk. Een Centrum voor Gelijkheid van Kansen moet zeer goede redenen hebben om voor de ene groep wel een campagne te voeren en voor de andere niet. Het is immers uitgesloten om voor elke doelgroep apart een ddergelijke campagne te verzinnen. Een reden zou de globale maatschappelijke achterstand van allochtonen kunnen zijn. Maar hoe denkt het Centrum dan de andere doelgroepen verder te helpen?"
Dat mocht ook wel eens gezegd worden, of niet soms ?
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/986222/2009/09/02/Uitpakken-met-mooie-jonge-allochtonen.dhtml.
Een uitreiksel :
"Niet alleen allochtonen hebben te maken met deze vorm van discriminatie. Ook ouderen, arbeidsgehandicapten, holebi's en in sommige gevallen vrouwen hebben hiermee af te rekenen. Wie alle doelgroepen optelt, zal tot de vaststelling komen dat slechts een minderheid op de arbeidsmarkt niet wordt gediscrimineerd. Dan vergeten we nog degenen die wel degelijk gediscrimineerd worden maar helemaal geen drukkingsgroep achter zich hebben om het op de politieke agenda te zetten. We hebben het over personen die er fysisch onaantrekkelijk uitzien, heel dik zijn of heel klein. Ze doen het eveneens minder goed op de arbeidsmarkt en gedeeltelijk heeft dit te maken met discriminatie. Een mooi Belgisch meisje zal sneller uitgenodigd worden voor een eerste sollicitatiegesprek dan een lelijk. Een Centrum voor Gelijkheid van Kansen moet zeer goede redenen hebben om voor de ene groep wel een campagne te voeren en voor de andere niet. Het is immers uitgesloten om voor elke doelgroep apart een ddergelijke campagne te verzinnen. Een reden zou de globale maatschappelijke achterstand van allochtonen kunnen zijn. Maar hoe denkt het Centrum dan de andere doelgroepen verder te helpen?"
Dat mocht ook wel eens gezegd worden, of niet soms ?
Hugh Grant
Deze Engelse under-performer denkt erover te stoppen met "acteren".
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/1008/Showbizz/article/detail/972007/2009/08/17/Hugh-Grant-wil-stoppen-met-acteren-wegens-paniekaanvallen.dhtml. Zie ook mijn post : "Rampenfilm".
Gelukwensen, Hugh ! Eindelijk nog eens wat goed nieuws !
Lees : http://www.demorgen.be/dm/nl/1008/Showbizz/article/detail/972007/2009/08/17/Hugh-Grant-wil-stoppen-met-acteren-wegens-paniekaanvallen.dhtml. Zie ook mijn post : "Rampenfilm".
Gelukwensen, Hugh ! Eindelijk nog eens wat goed nieuws !
Smile ... or else
"Wanting to ensure their employees smile “enough” when greeting customers, Japanese company Keihin Express Railway, installed a monitoring system that helps employees check their smiles before greeting customers.
The software, installed at 15 of Keihin’s 70 stations, is optional for employees to use, but company officials say the system allows employees to check their expressions before meeting the public, resulting in a better customer experience.
No word on the progress of a meter that reads workers thoughts about their employers while being forced to perform ridiculous tasks like smile checking."
Read : http://reallybadboss.com/2009/07/japanese-company-installs-smile-o-meter-to-monitor-employees/ and http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=JOBAT_1663.
The software, installed at 15 of Keihin’s 70 stations, is optional for employees to use, but company officials say the system allows employees to check their expressions before meeting the public, resulting in a better customer experience.
No word on the progress of a meter that reads workers thoughts about their employers while being forced to perform ridiculous tasks like smile checking."
Read : http://reallybadboss.com/2009/07/japanese-company-installs-smile-o-meter-to-monitor-employees/ and http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=JOBAT_1663.
Foetsie
En opnieuw zijn er drie gevangenen ontsnapt, nu uit het justitiepaleis in Brussel.
Lees : http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF20090804_005.
Er is iets grondigs mis met onze veiligheidsdiensten - onmacht, incompetentie, onverschilligheid en/of gebrek aan motivatie ? Wie weet. Maar ja, welke minister heeft nu de tijd om zich daarmee bezig te houden ?
Met mijn diepste sympathie voor alle correcte politiemensen die zich in de huidige omstandigheden nog op de straat moeten wagen.
Lees : http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF20090804_005.
Er is iets grondigs mis met onze veiligheidsdiensten - onmacht, incompetentie, onverschilligheid en/of gebrek aan motivatie ? Wie weet. Maar ja, welke minister heeft nu de tijd om zich daarmee bezig te houden ?
Met mijn diepste sympathie voor alle correcte politiemensen die zich in de huidige omstandigheden nog op de straat moeten wagen.
Zuipen, zoop, gezopen
"Een 32-jarige Italiaan maakte het gisteren bij zijn nieuwe baan in een restaurant in Den Haag erg bont. Hij dronk de halve drankvoorraad op en gooide uiteindelijk met stenen een ruit in, liet de politie vandaag weten."
Lees :
http://www.demorgen.be/dm/nl/994/stand-der-dingen/article/detail/820877/2009/04/16/Nieuwe-werknemer-drinkt-halve-drankvoorraad-restaurant-op.dhtml.
Daar zal ook niet veel op het schap of in de kelder gestaan hebben zeker ?
Lees :
http://www.demorgen.be/dm/nl/994/stand-der-dingen/article/detail/820877/2009/04/16/Nieuwe-werknemer-drinkt-halve-drankvoorraad-restaurant-op.dhtml.
Daar zal ook niet veel op het schap of in de kelder gestaan hebben zeker ?
Staatsblad
Regeren is er voorlopig niet meer bij, zoals de eerste minister onlangs zelf toegaf, maar dat moet de hallucinante output van wetten, regels en officiële berichten niet stoppen. Een mens moet zich toch met iets bezighouden, nietwaar bloggers ?
"Het Belgisch Staatsblad is goed op weg om zijn record van 2004 – toen het ongeveer 87.000 pagina’s regels publiceerde – te verpulveren. Op 31 maart 2009 zat het al aan 25.250 bladzijden, 42 procent meer dan vorig jaar op zelfde tijdstip en een derde meer dan in recordjaar 2004. Als dit publicatietempo wordt aangehouden, haalt het Staatsblad dit jaar met gemak de kaap van de 100.000 pagina’s. "
Lees : http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF20090402_066.
"Het Belgisch Staatsblad is goed op weg om zijn record van 2004 – toen het ongeveer 87.000 pagina’s regels publiceerde – te verpulveren. Op 31 maart 2009 zat het al aan 25.250 bladzijden, 42 procent meer dan vorig jaar op zelfde tijdstip en een derde meer dan in recordjaar 2004. Als dit publicatietempo wordt aangehouden, haalt het Staatsblad dit jaar met gemak de kaap van de 100.000 pagina’s. "
Lees : http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF20090402_066.
Bingo !
Nog uit de krant :
"Het toponderwerp in het wekelijkse vragenuurtje in de Kamer ? Het horror-rapport van de Hoge Raad van Financiën inspireerde niet minder dan 5 kamerleden. 5 Vlamingen. Maar het werd geklopt: over de drukfout op de Bingo-formulieren eisten zes kamerleden een verklaring van de regering: 3 Vlamingen, 3 Franstaligen."
Gelukkig volk dat weet dat het vertegenwoordigd word door hoogstaande, bevlogen mensen, die iedere dag opnieuw de juiste prioriteiten weten te leggen en gepast reageren !
"Het toponderwerp in het wekelijkse vragenuurtje in de Kamer ? Het horror-rapport van de Hoge Raad van Financiën inspireerde niet minder dan 5 kamerleden. 5 Vlamingen. Maar het werd geklopt: over de drukfout op de Bingo-formulieren eisten zes kamerleden een verklaring van de regering: 3 Vlamingen, 3 Franstaligen."
Gelukkig volk dat weet dat het vertegenwoordigd word door hoogstaande, bevlogen mensen, die iedere dag opnieuw de juiste prioriteiten weten te leggen en gepast reageren !
Chateau Neercanne
Vanavond was ik uitgenodigd op het afscheidsdiner van een ex-collega op chateau Neercanne, het "enige terassenkasteel" in de Nederlanden op de Belgisch-Nederlandse grens.
Ik heb het genoegen gehad in mijn vorig leven enkele keren in dat restaurant te mogen vertoeven, en het blijven aangename herinneringen, zowel wat betreft het gezelschap, het eten als de betoverende omgeving.
Ik had ook een bijzonder goede band met de collega die nu op zijn beurt met pensioen gaat. Hij was een echte globetrotter, een onuitputtelijke bron van sterke verhalen. Met hem heb ik ook enkele avonturen in de VS en Mexico beleefd. Toch heb ik afgezegd. Bygones are bygones, en acht jaar is een lange tijd.
Ik ben nooit een liefhebber van afscheidparties geweest (ook niet voor mezelf - ik denk dat bepaalde personen op de personeelsafdeling van mijn vroegere werkgever daar nog kunnen over meespreken) : ik vind die net iets te artificieel, zoals ook verjaardags- en nieuwjaarsfeesten. Old soldiers never die, they just fade away ...
Maar, alla, dit is waarschijnlijk een van de allerlaatste keren dat ik uitgenodigd geworden ben, want de mensen die ik goed kende zijn nu bijna allen op rust.
Ik dank mijn ex-collega voor zijn attentie en wens hem en zijn familie een uitstekend en vooral een gezond derde leven !
Ik heb het genoegen gehad in mijn vorig leven enkele keren in dat restaurant te mogen vertoeven, en het blijven aangename herinneringen, zowel wat betreft het gezelschap, het eten als de betoverende omgeving.
Ik had ook een bijzonder goede band met de collega die nu op zijn beurt met pensioen gaat. Hij was een echte globetrotter, een onuitputtelijke bron van sterke verhalen. Met hem heb ik ook enkele avonturen in de VS en Mexico beleefd. Toch heb ik afgezegd. Bygones are bygones, en acht jaar is een lange tijd.
Ik ben nooit een liefhebber van afscheidparties geweest (ook niet voor mezelf - ik denk dat bepaalde personen op de personeelsafdeling van mijn vroegere werkgever daar nog kunnen over meespreken) : ik vind die net iets te artificieel, zoals ook verjaardags- en nieuwjaarsfeesten. Old soldiers never die, they just fade away ...
Maar, alla, dit is waarschijnlijk een van de allerlaatste keren dat ik uitgenodigd geworden ben, want de mensen die ik goed kende zijn nu bijna allen op rust.
Ik dank mijn ex-collega voor zijn attentie en wens hem en zijn familie een uitstekend en vooral een gezond derde leven !
Retirement
At the end of the year I will have enjoyed retirement for seven full years.
I enjoyed professional life, but my last seven years were spent in the wrong group. Early in the nineties, we were planning to buy a major foreign competitor, but our shareholders decided there no longer was a strategic fit between them and us and we got sold to the group we wanted to buy. The fact that a strong world position could be built by one of their most profitable subsidiaries was of no account. Shareholder's prerogative (to make errors ?).
Another, one of the last chances, for building an international Belgian-based group was lost for ever.
The irony is that a Belgian tycoon is now buying a major French competitor - he could have created a real winner 15 years ago, had he so desired. But 15 years ago, that was not his strategy either.
I will not comment on my seven years under "foreign domination" ; honesty requires me to say that we were respected and could continue working with the full confidence of the new bosses. But I never really adapted to the change of regime. I just went along to the best of my professional abilities and knowlegde, but my heart was not in it any more, or, more precisely, went out of it rather soon ...
I hear that since my retirement, things have changed drastically and dramatically for the Belgian and Dutch parts of the group, but that was to be expected. I "jumped ship" just in time; I think.
It will remain one of the black spots in my carreer that we could not win the prize ! I still think that we were the better organisation with the better locations, the best networks and the best people. But bygones are bygones. We lost. No hard feelings. That's business.
I have not given the names of the companies and groups I am referring to. It does not really matter any more. For me, it stopped mattering on January 1 2001 when I officially retired.
In my office I had two copies of Van Gogh. One was hanging over my head. Whenever I see it, my thoughts wander to that time and to my closest collaborators and colleagues, most of whom have been scattered to the winds since then.
Earlier today, I happened upon the painting - hence the reminiscenses and ruminations ...
Subscribe to:
Posts (Atom)
