Vrijheid

Mia Doornaert geeft er weer eens serieus lappen op. Ze schrijft over de "verkiezingen" in Iran en de westerse reacties daarop.

Lees : http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=LH2BPLD4&word=vrijheid+doornaert.

Een mening is : "Barack Obama heeft gelijk zeer voorzichtig te zijn. Hij moet de soevereiniteit van Iran respecteren. Amerika mag geen 'westerse waarden' willen opleggen. De president moet de weg openhouden voor onderhandelingen met Teheran over Irans nucleair programma, over zijn rol in Irak, Libanon, Afghanistan. Dat is belangrijker dan het interne protest.

Dat is typische UN speak. De Verenigde Naties zijn zonder twijfel een belangrijk wereldwijd overlegforum. Maar ze zijn geen wereldparlement. De delegaties in New York vertegenwoordigen niet de volkeren, maar de heersers; niet de machtelozen, maar de machthebbers; niet de onderdrukten, maar de onderdrukkers.

Vandaar de voorspelbare waarschuwingen tegen 'inmenging'. De meerderheid van de VN-lidstaten heeft totalitaire of autoritaire regimes. Die willen allemaal aan de macht blijven. Kritiek op hun binnenlandse repressie doen ze af als 'inmenging'. Opposanten zijn per definitie handlangers van buitenlandse mogendheden en verraders van eigen land, cultuur en/of godsdienst." ...

"Het kan niet genoeg gezegd worden dat vrijheid, dat aanspraak op menselijke waardigheid geen 'westerse' maar een universele waarde is. Die betrachting reduceren tot een louter relatief, cultuurgebonden gegeven dat wij niet elders moeten promoten, is een verschrikkelijk racistische opstelling. Ze geeft aan dat er mensen en volkeren bestaan die bij natuur of cultuur onbekwaam zijn tot vrijheid.Ten tweede wordt dat dagelijks tegengesproken door de onvoorstelbaar moedige mensen overal ter wereld die hun vrijheid, hun gezondheid, hun leven op het spel zetten, zoals nu weer in Iran, omdat ze niet op hun knieën maar rechtopstaand willen leven. We horen hun onderdrukkers dus zeker geen argument in handen te spelen door ze voor te stellen als handlangers van 'westerse', buitenlandse machten.

Of het nu om Obama gaat of om onze regeringen, ze moeten niet denken dat ze veel goodwill zullen kweken bij de ayatollahs omdat ze zich onthouden van kritiek op de repressie. Ze zullen wel geloofwaardigheid verliezen bij de voorvechters van vrijheid, die geloven in de woorden van Abraham Lincoln naar wie Obama zo graag verwijst, namelijk dat 'alle mensen gelijk geschapen zijn'.

November 10 1989

Early in december 1989, I was sitting at lunch in a renowned hotel in Century City, Los Angeles, California. (Each year I participated in an international professional seminar in various locations in the US, and the organisers always chose top hotels with resounding names, but got a good deal because as a rule, the hotels were undergoing renovations.)

Anyway, I was sitting at that table with a couple of Americans, a Brit, and a French or a Swiss guy.

A couple of weeks before, a senior officer in the DDR decided to open one of the transit points in the Berlin Wall, and the rest was history. All those who are old enough will remember the scenes which followed ...

One of the Americans asked us Europeans what we thought about the fall of the wall.

I was really surprised by the unanimity of our reactions.

We all said that one would have had to be inhuman not to be moved by the tsunami (a word unknown then, but in its place here) of joy and roaring happiness of the freed people.

We all agreed that none of us had expected to see the fall of the wall and the reunification of Germany in our lifetimes. We all agreed that the power and might of the reunified Germany was a major point of concern to us.

So many years later, we know that the reunification was partly botched and that one German in five (in east and in west Germany) longs for the period before 1989.

We also know that in communist Eastern Europe, which crumbled soon after, people were housed, fed and clothed at the cost of their personal freedom.

Now they all have tasted the joy of capitalism and of the free maket economy. A very few have made scandalous fortunes by robbing their countries blind in the chaotic transition period. Most of them just scrape by in a "competitive" environment, and a significant minority lives in hunger and abject povery.

And the magnanimous West got something in return too : valuable assets almost for free, and the "Russian" and other East-European mafias !

About the might of the Germans - well, they most certainly have not been throwing it around as ostentatiously as I would have expected. But in the economic field, I have seen acquisitions that never would have taken place in the previous circumstances : not all of them were roaring successes.

But then, those who know me know I have an almost pathological problem with Germans (and with some of their little brothers slightly further West).